بیان دیدگاه ها
در بحث جنسیت و آموزش

خانم فخر درباره عملیاتی کردن طرح ها و دیدگاه ها و لوزم دخالت نهادهای دینی در همایش ها، جلسات و نشست هایی که در میان اساتید رشته های مطالعات زنان صورت می گیرد تأکید کرد و درباره توجه به منابع درسی که در اختیار دانشجویان قرار دارد و تبیین آنان درباره دیدگاه های فمینیستی و اسلامی، نکاتی را مطرح کرد.
خانم ارمغانی در ادامه و پیرامون صحبت های خانم علم الهدی درباره پوشش دانش آموزان گفت: پوشش ها هر سال تنگتر و کوتاه تر می شود و به قشر دبیران هم سرایت کرده است. مسأله دیگر بحث نظم است که این نظم، تحت تأثیر بوروکراسی غربی است و بحث شاگرد محوری و مفاهیم آموزشی به سمت انسان گروری حرکت می کند.
خانم شرف الدین درباره امکان جنسیت که سرنوشت محتوم ما نیست گفت: اگر هدف نهایی ما قرب الی الله و خلیفه الهی است، آیا این هدف تنها از طریق اختیار این امکان است که جبر پنهان است و اگر بپذیریم که سبیل ما فقط این امکان نیست این سؤال پیش می آید که رابطه آن با صفات ذاتی و طبیعی جنسیتی که در وجود انسان است چیست؟
خانم علم الهدی در بحث نظم که خانم ارمغانی بیان کرد: گفت در اصل نظم هیچ تردیدی وجود ندارد اما بحث بر سر درون گرایی یا برون گرایی نظم است. نظم برونگرا با نظارت پلیس همراه است و با تغییر رویکرد، تغییر می کند. مضافاً اینکه این نظم بر اساس نظم دنیای مدرن شکل گرفته است و چون قانون و قرار داد ناظر بر رفتار افراد است، نیازمند سیستمی است که در این سیستم نهادهایی عهده دار این مسئولیت باشند. مثل پلیس، مدرسه، زندان و ...
سیستم انضباطی سربازخانه، مدرسه، دیوانه خانه و زندان تقریباً به یک شکل است. (به نظر فوکو در کتاب تنبیه و مجازات) زیرا همه مبتنی بر یک نظم بیرونی هستند وافراد بر اساس شرایط بیرونی، خود را با آن شرایط تطبیق می دهند. بحث شاگرد محوری در اصل مربوط به فرهنگ ایرانی است. یعنی تمایل شاگرد به تحصیل، رفت و آمد به کلاس و ... تحت کنترل خود شاگرد بود ولو خودش تحصیل را پذیرفته بود. بر خلاف مفهوم شاگرد محوری در آمریکا که در حد نظریه است و هنوز نهادینه و اجرایی نشده است.
خانم علم الهدی درباره دیدگاه خانم فخر، مبنی بر بحث رشته مطالعات زنان و نظارت دینی بر آن تأیید مطلب به لزوم فعالیت وسیع در این زمینه تأکید کرد. درباره با نشاط سازی مدارس هم گفت که این مسأله در دستور کار قرار دارد.
وی درباره بحث امکان گفت: ما نه معتقد به جبرگرایی هستیم و نه تفویض گرایی. جنسیت صرفاً نه وابسته به طبیعت است ونه وابسته به فرهنگ، بلکه یک تعامل سه جانبه بین من، جامعه و طبیعت است و البته این تعامل با محوریت من صورت می گیرد و انتخاب جنسیت در تعامل این سه فاکتور صورت می گیرد و اگر تقرب مد نظر است پس آسان ترین راه برای رسیدن به آن تقرب، راهی است که متناسب با ویژگی های هر فرد است. بنابراین طبیعت ما امکانی برای تعالی و تکامل ماست. و گرچه راه های دیگری هم وجود دارد، اما این راه ها، راه های سخت تری نسبت به دیگر راه هاست.
اما این نگاه به معنای نگاه ارتجاعی نیست و تربیت سنتی یک الگوی غیر قابل تغییر اصلاح نیست زیرا شرایط زنان ما تغییر کرده است و دختران و زنان امروز در معرض تصمیم گیری های بسیار مهمی قرار دارند که باید مجهز به آمادگی های زیادی باشند زیرا شرایط و امکانات این اقتضا را دارد و تنها آموزش چند مهارت کافی نیست. قبل ازهرچیز زنان ما باید تفکر انتقادی داشته باشند، هویتشان تثبیت شود و گوش به فرمان رسانه ها نباشند. و رب البیت باشند که از عهده هیچ کس (مهد کودک، رستوران، پرستار) برنمی آید و دختران جوان ما باید این آمادگی را داشته باشند که در زندگی مشترک، رب البیت باشند. بنابراین، نقش جنسیتی باید متناسب با شرایط باشد.