گزارش کتاب
دروغ‌هایی که زنان باور می‌کنند و حقایقی که آنها را آزاد می‌سازد.
نويسنده: نانسي‌لي‌دموس
ترجمه: پريسا پورعلمداري
ناشر: دفتر نشر معارف
نوبت چاپ: اول، 1387
شمارگان:3000 جلد
 
صنم یکه زارع
نویسنده کتاب، «نانسی لی‌دموس» زن مبلغ مسیحی است که با اشاره به سرگردانی‌های روزانه زنان سعی کرده است به زنان کمک کند تا فریب‌هایی که بسیاری از آنان را به ناامیدی و استیصال کشانده، بشناسند و با معرفی شیطان به عنوان منشأ تمام دروغ‌پردازی‌ها و انحرافات بشری و با استفاده از مثال‌های مستند و حقیقی، خواننده را راهنمایی کند تا به سوی حقایقی بازگردد که تنها در آموزه‌های دینی، قابل یافتن است.
بخش اول: زمینه‌سازی
فصل اول: حقیقت یا پیامدها؟
استراتژی شیطان فریب است اما گاهی مستقیم و گاه به واسطه افراد دیگر ما را می‌فریبد و چشمان ما را به روی حقیقت  می‌بندد.
مراحل فریب تا اسارت:
1)    به دروغ گوش می‌دهیم: ما از راه تلویزیون، مجلات، فیلم‌ها، موسیقی، بازارها، کاتالوگ‌ها، رسانه‌ها و دوستان، دروغ‌ها را می‌شنویم در حالیکه بایستی توجه داشته باشیم که نمی‌توانیم خود را در معرض شیوه‌های تفکر فریب‌کارانه قرار دهیم و سالم بمانیم.
2)    به دروغ می‌پردازیم: به فکر فرو می‌رویم که شاید آنچه می‌گوید درست است.
3)    دروغ را باور می‌کنیم: به تدریج با بسط و پرداختن به دروغ، این باور غلط در فکر ما جای می‌گیرد.
4)    به دروغ عمل می‌کنیم: باورهای دروغ و غلط ما، منجر به رفتارهای گناه‌آلود می‌شوند و شیوه زندگی ما را رقم می‌زنند. ما حق را کنار می‌زنیم و کلام خدا را زیر پا می‌گذاریم. در حالی‌که به نظرمان گناه کم‌اهمیتی است و این‌گونه به اسارت در می‌آییم.
حرکت از اسارت به سوی آزادی:
1-    تشخیص اسارت یا رفتار گناه‌آلود و شناخت نقاط ضعف
2-    تشخیص دروغ‌هایی که ریشه در این اسارت یا رفتار گناه‌آلود دارد
3-    جایگزین کردن حقیقت با دروغ که این حقیقت ما را به آزادی می‌رساند، بر هر دروغی غلبه می‌کند و ما را تطهیر می‌کند.
بخش دوم: دروغ‌هایی که زنان باور می‌کنند
فصل دوم: درباره خدا
1)    «خدا واقعاً خوب نیست.» در عمق قلب بسیاری از ما تردیدی وجود دارد که شاید خداوند اینقدرها هم خوب نباشد یا حداقل این‌که، با من خوب نبوده است. در حالی‌که خدا واقعاً خوب است و اگر سختی و مشکلاتی در زندگی ما قرار می‌دهد، برای رسیدن ما به رستگاری است.
2)    «خدا مرا دوست ندارد.» این دروغ هم مانند دروغ قبل، یک احساس است. اما زنان به آنچه «احساس می‌کنند» درست است بیش از آنچه «می‌دانند» درست است، اعتماد می‌کنند. در حالیکه منشأ وجود خدا عشق است و همه ما را دوست دارد. یا به عبارت گویا‌تر، خدا منشأ عشق است.
3)    «خدا مانند پدرم است». دیدگاه ما زنان مسیحی نسبت به خداوند، اغلب تحت تأثیر مردانی است که می‌شناسیم، به خصوص پدرانمان. در حالیکه خدا مانند هیچ کس نیست.
4)    «خدا به تنهایی کافی نیست». ما باور نداریم کلام خدا برای مقابله با مشکلاتمان در زندگی کافی باشد، در حالیکه چنین نیست.
5)    «راه‌های خدا محدود‌کننده و دست و پاگیر است». شیطان در ذهن ما نجوا می‌کند که قوانین الهی غیر عاقلانه، نامعقول و طاقت فرسا هستند و در صورت پیروی از آنها بدبخت می‌شویم، ولی حقیقت خلاف این است.
6)    «خدا باید مشکلات من را حل کند». این ذهنیت تأثیرات زیان‌باری دارد. یکی اینکه خدا را در حد موجودی که باید در خدمت ما باشد پایین آورده‌ایم. دوم اینکه این طرز تفکر، هدف از زندگی را رهایی از تمام مشکلات می‌داند؛ در حالیکه انسان‌ها برای رسیدن به رستگاری باید سختی بکشند و خدا فقط برای حل مشکلات به آنها کمک می‌کند و ایمان آنها را در معرض آزمایش قرار می‌دهد.
فصل سوم: دروغ‌هایی که زنان در مورد خودشان باور می‌کنند.
1-    «من به هیچ دردی نمی‌خورم». امروزه بسیاری از زنان، ناامیدانه در جستجوی تأیید دیگران هستند و چون اغلب به آنچه می‌خواهند دست نمی‌یابند، احساس بی‌ارزشی می‌کنند، در حالیکه ما باید خودمان منزلتمان را تعریف کنیم.
2-    «باید یاد بگیرم خودم را دوست داشته باشم». کمبود اعتماد نفس، یکی از شایع‌ترین عوارض دنیای مدرن است و نسخه‌ی جهانی حل آن، این جمله است:
«باید یاد بگیری خودت را دوست داشته باشی». اما این دروغ، انحراف از حقیقت است؛ زیرا قطعاً همه خودشان را دوست دارند. مهم این است که بیاموزیم، چگونه منیت‌هایمان را کنار بگذاریم و به خدا عشق بورزیم و دیگران را دوست داشته باشیم.
3-    «من نمی‌توانم خودم را عوض کنم». باور این دروغ باعث می‌شود همیشه احساس کنیم محکومیم آنچه را که دیگران و شرایط برای ما رقم می‌زنند، بپذیریم. اما حقیقت این است که ما حق انتخاب داریم و مسئول انتخاب‌ها و عملکرد خود هستیم.
4-    «من حق دارم». این فریاد تمدن غرب و نهضت فمینیستی است و شاید باعث تمام بدبختی‌های زنان معاصر بوده است. واقعیت این است که روابط موفق و فرهنگ سالم، بر اساس مطالبه حقوق بنا نمی‌شود؛ بلکه شالوده‌اش بر پایه‌ی واگذاری تمام حقوقمان به کسی است که حافظ همیشگی حقوق ماست.
5-    «زیبایی ظاهری مهم‌تر از زیبایی درونی است». باور این فریب، زنان را با احساساتی چون خجالت، درماندگی، ناامیدی و عدم جذابیت تنها می‌گذارد. اما کلام خدا حقیقت را درباره‌ موقتی بودن زیبایی ظاهری و اهمیت تلاش برای دستیابی به زیبایی درونی و ابدی، به خوبی بیان می‌کند.
6-    «من نباید با آرزوهای برآورده نشده زندگی کنم». ما ترغیب می‌شویم که هر کاری برای تحقق آرزوهایمان انجام دهیم. اما باید درک کنیم همیشه در این دنیا آرزوهای تحقق نیافته وجود دارند. باید آنها را به خدا واگذار کنیم و از او بخواهیم به آمال قلبی‌مان جامه‌ عمل بپوشاند.
فصل چهارم: دروغ‌هایی که زنان درباره‌ی گناه باور می‌کنند.
1-    «من می‌توانم گناه کنم و از عواقب آن در امان بمانم». شیطان گناه را شوخی، رفع نیاز، امری غیر قابل اجتناب، دوست‌داشتنی و بی‌خطر جلوه می‌دهد. اما حقیقت این است که گناه خطرناک، مرگبار و ویران‌کننده است.
2-    «گناه من آنقدرها هم بزرگ نیست». در مقایسه با کسانی که مرتکب دزدی، فاحشگی، سقط جنین و یا... می‌شوند، طبیعی است احساس کنیم ما خیلی هم بد نیستیم؛ اما کاش می‌توانستیم بفهمیم هرگناه کوچک فعلی، از روی نافرمانی و خیانتی عظیم است و طغیان علیه خداست.
3-    «من مسئول عمل و عکس‌العمل خود نیستم». ما تنها با پذیرش کامل مسئولیت اعمال، رفتار و نگرش‌هایمان از گناه رهایی پیدا می کنیم.
4-    «من توانایی ترک گناه و غلبه بر آن را ندارم». با تکرار گناه، در خود عادتی ایجاد می‌کنیم که ترک آن دشوار است. اما باید بدانیم هر فردی که بنده واقعی خدا باشد، فطرتی دارد که آرزومند اطاعت از خداوند است.
فصل پنجم: دروغ‌هایی که زنان درباره اولویت‌ها باور می‌کنند.
1-    «وقت کافی برای انجام کارهایی که بر عهده من است ندارم». وقتی ما برای خود برنامه‌ریزی می‌کنیم یا اجازه می‌دهیم دیگران اولویت‌های زندگی ما را تعیین کنند، سرانجام با انبوهی از کارهای نیمه‌تمام مواجه خواهیم شد. اما باید بدانیم خداوند وظایف هر کس را بر اساس توانایی‌ها و ظرفیت وجود او تعیین می‌کند و ما برای انجام آنچه خدا به ما محول کرده است وقت کافی خواهیم داشت.
2-    «بدون اختصاص زمان خاصی به عبادت روزانه هم می‌توان به خدا رسید.» اگر روز را با تواضع و توکل شروع کنیم و در برابر خدا اقرار کنیم که نمی‌توانیم به تنهایی از پس کارهایمان برآییم، می‌توانیم به قدرت او متکی باشیم و کارهای زیادی را سامان دهیم.
3-    «کار بیرون از خانه با ارزش‌تر و رضایت‌بخش‌تر از وظایف همسری و مادری است». در حال حاضر موقعیت زنان خانه‌دار در حد یک برده، تنزل یافته، میلیون‌ها نوزاد و کودک نوپا نیمی از روز را در مهدکودک‌ها سپری می‌کنند، میلیون‌ها کودک از مدرسه به خانه برمی‌گردند، مادران بهترین انرژی و وقت خود را به غیر از شوهر و بچه‌هایشان اختصاص می‌دهند، روابط درون خانوادگی سرد و ضعیف است و...
در حالی‌که به زنان این توانایی عطا شده که بتوانند به خانواده حیات، تکامل و مهربانی هدیه کنند و قلب خانواده باشند. این بیان به این معنی نیست که هرگونه کار خارج از خانه برای زن اشتباه است، بلکه به این معنی است که وظیفه بیرون از خانه زنان، نباید تأثیرات آنها را در کانون خانواده تضعیف کند.
فصل ششم: دروغ‌هایی که زنان درباره ازدواج باور می‌کنند.
1-    «فقط در کنار شوهر به خوشبختی می‌رسیم». خوشبختی چیزی نیست که فقط با ازدواج بدست آید، بلکه رسیدن به آرامش قلبی، تنها با یاد خدا ایجاد می‌گردد.
2-    « من مسئولم شوهرم را تغییر دهم». باور این دروغ باعث می‌شود زنان از نیازهای خود و همسرشان غافل بمانند و در جستجوی کاستی‌ها و نواقص آنها باشند.
3-    «شوهرم باید در خدمت من باشد». اگر ما زنان دائماً بر شایستگی و حق‌ خود برای دریافت خدمت شوهر تأکید کنیم و آنها را موظف به خدمت به خود سازیم، وقتی انتظاراتمان برآورده نگردد، آسیب‌پذیر و رنجیده خاطر خواهیم شد. خدمتی که یک شوهر با میل خود و از روی عشق و محبت می‌کند، بسیار خوشایندتر از خدمتی است که به دنبال درخواست و فشار زن باشد.
4-    «اگر به شوهرم متکی شوم، بدبخت می‌شوم». ما دوست داریم آن‌طور که دلمان می‌خواهد زندگی کنیم و کسی برای ما تصمیم نگیرد، و مفهوم تمکین از شوهر برای زنان، اعتراض‌برانگیز است. در حالی‌که پذیرش سرپرستی شوهر، اتکا به قدرت بی‌انتهای الهی و جلوه‌ای از تواضع زن در برابر ساحت پروردگار است.
5-    «شوهران منفعل را باید رها کرد یا خود زمام امور را به دست گرفت». زنان، امروز تمایل دارند شوهرانشان را کنترل و سرپرستی کنند و از اعمال شوهرشان مدام انتقاد می‌کنند یا سعی می‌کنند تصحیح‌شان کنند.
6-    «گاهی طلاق بهتر از تحمل یک ازدواج ناموفق است». باید بدانیم هیچ ازدواجی نیست که خدا نتواند آن را نجات دهد.
فصل هفتم: دروغ‌هایی که زنان در مورد فرزندانشان باور می‌کنند.
1-    «کودکان باید در معرض دنیای واقعی قرار بگیرند تا بتوانند زندگی کردن در آن را یاد بگیرند». خدا هرگز از بشر نخواسته است برای شناخت بدی‌ها، آن‌ها را تجربه کند. نباید اجازه دهیم دنیای پیرامون ما، روح ما را در قالب‌های از پیش ساخته خود جای دهد و به هر شکلی که می‌خواهد، درآورد.
2-    «همه بچه‌ها، دوران طغیان و سرکشی را تجربه می‌کنند». این باور باعث می‌شود والدین سرکشی‌ها و رفتار ناپسند فرزندشان را موجه تلقی کنند. در حالی‌که والدینی هم وجود دارند که تعلیم و تربیت فرزندانشان را از کودکی به نحوی انجام می‌دهند که دوران بلوغ و نوجوانی را به سلامت بگذرانند.
3-    «ما مسئول اعمال فرزندانمان نیستیم». گاهی والدین حس مسئولیت خود را از دست می‌دهند و گاهی به عکس، خود را مسئول تمامی رفتارهای فرزندانشان می‌دانند در حالی‌که با وجود تأثیر زیاد والدین بر تربیت فرزندان، هرگز نمی‌توان تأثیر دوستان، معلمان و رسانه‌ها را نادیده گرفت.
فصل هشتم: دروغ‌هایی که زنان درباره عواطف باور می‌کنند.
1-    «حقیقت آن چیزی است که من احساس می‌کنم». در حالی‌که باید یاد بگیریم هر احساسی را که ناسازگار با حقیقت است، طرد کنیم.
2-    «نمی‌توانم احساساتم را کنترل کنم». به رغم حساسیت‌های عاطفی، می‌توانیم با اتکا به خداوند از او بخواهیم ذهن ما را در مسیر بندگی محافظت نماید.
3-     «وقتی وضعیت هورمونی‌ام به هم می‌ریزد، نمی‌توانم رفتارم را کنترل کنم». حتماً تغییرات فیزیکی بدن ما بر ذهن، روح و حتی معنویت ما تأثیر می‌گذارد. اما اگر رفتارهای غیر موجه‌مان را بر اساس تغییرات هورمونی توجیه کنیم، دچار اشتباه فاحشی شده‌ایم. باید بدانیم خالق هستی از تمام نیازها و مشکلات مربوط به مراحل مختلف زندگی‌مان با خبر است و خودش این نیازها را برطرف می‌سازد.
4-    «برای درمان افسردگی، اول باید به دارو و روان درمانی پناه برد». در حالی‌که برای حل مشکلاتمان باید به خدا توکل کنیم.
فصل نهم: دروغ‌هایی که زنان درباره شرایط زندگی، باور می‌کنند.
1-    «اگر شرایط من طور دیگری بود، من هم زندگی دلخواهی داشتم». ما نمی‌توانیم همه شرایط زندگی‌مان را خودمان تعیین کنیم؛ اما نباید اجازه بدهیم این شرایط ما را تحت کنترل خود درآورند.
2-    «نباید هیچ رنجی را تحمل کنم». باید به این تشخیص برسیم که نعمات بزرگی در زندگی انسان وجود دارد که جز با تجربه سختی‌ها به دست نمی‌آید.
3-    «بیش از این طاقت ندارم». علی‌رغم آنچه ممکن است شرایط به ما بگوید، لطف خدا برای ما کافیست و بی‌طاقتی برای هیچ کس وجود ندارد.
بخش سوم: گام برداشتن در حقیقت
فصل دهم: مقابله دروغ با حقیقت
باید کلام حق را با صدای بلند و بارها و بارها برای خود تکرار کنیم تا حقیقت، جای باورهای دروغ را بگیرد. رهایی از بردگی شیطان میوه شیرینی است که محصول شناخت، باور و عمل به حقیقت است.
فصل یازدهم: حقایقی که ما را آزاد می سازد.