سخن نخست
یکی از تجربه های مشترک و همیشه ثابت زندگی بشر در طول تاریخ «عشق» است که با وجود تعاریف و کیفیات متفاوت، همواره در زندگی بشر جایگاه مهمی داشته است. امروزه نیز «عشق» پای ثابت و پررنگ مناسبات زندگی انسان مدرن می باشد. فراگیر بودن این تجربه انسانی که باعث افزایش اهمیت این موضوع نزد اهالی تفکر در طول تاریخ شده و پیرامون این موضوع مباحث و دیدگاه های متعددی طرح گردیده اند که طیفی از انکار مطلق تا تایید و تقدیس را در برمی گیرند.
صرف نظر از دیدگاه های موجود پیرامون عشق و طرح و نقد آنها، موضوعی که درباب عشق به مثابه یک تجربه شیرین و شورانگیز قابل طرح و بررسی است، تحولات غایی و معنایی آن در دوران اخیر است. در دورانی که ما آن را تجربه می کنیم، عشق بیش از پیش دچار تغییر در کیفیت و معنا گردیده و اساسا انسان مدرن مواجهه کاملا متفاوتی از گذشته با عشق دارد. عشق در دنیای امروز نه تنها در مرحله ایجاد و تحقق کیفیت متفاوتی از گذشته دارد بلکه برخلاف گذشته یک تجربه¬ی به آسانی تکرارپذیر و متنوع در غایت نیز هست. انسان مدرن هم به آسانی دل بسته و عاشق می شود و هم به راحتی فارغ شده و با شرایط دیگری مجددا این تجربه را تکرار می کند. این واقعیت زندگی مدرن را در ادبیات عامیانه موجود در غرب نیز می توان مشاهده نمود.1
در متون دینی ما اگرچه واژه عشق کمتر استعمال شده است اما حول این موضوع ادبیات نظری قابل توجهی در اندیشه و عرفان اسلامی شکل گرفته است و مواضع مختلفی پیرامون این موضوع از سوی اندیشمندان اسلامی اتخاذ گردیده است. حال موضوع عشق برای نشریه حورا که محملی برای پرداختن به مباحث جنسیتی با رویکرد دینی است، از آن جهت به عنوان مساله ای نیازمند بررسی مطرح شده است که اولا این موضوع از آنجا که یک دغدغه پررنگ در زندگی زنان است به خودی خود یک مساله از مباحث مطالعات جنسیت به شمار می رود و ثانیا از آنجا که عشق پیوند ناگسستنی با مناسبات خانواده و روابط زوجین داشته و کیفیت و غایت آن تعیین کننده کیفیت خانواده است، برای این نشریه اهمیت محوری دارد.
لذا این شماره درصدد ارائه فهمی دقیق و صحیح از ماهیت عشق در منظومه نگاه دینی و نیز تحلیل وضعیت این پدیده در دنیای امروز می باشد...

سردبیر