سخن نخست

فاطمه زهرا(س) را می‌توان نقطه‌ای کانونی در هندسة تشیع دانست. ویژگی این بانو، چه به لحاظ خلقت نوری و چگونگی شکل‌گیری نطفه، چه به لحاظ جایگاه ویژة بانو در گفتار و سیرة معصومان، چه به لحاظ سلوک عبادی و سیرة خانوادگی و چه به لحاظ سیرة اجتماعی و سیاسی، ایشان را در جایگاهی منحصر به فرد و اسوه‌ای جامع قرار می‌دهد و زندگی کوتاه اما سرشار از اشاره و نکتة بانو را به مثابة موضوعی مهم برای مباحثات علمی و کارشناسی، از جمله در عرصه‌های جنسیتی و خانوادگی، پیش روی اندیشمندان می‌نهد؛ باشد که عقربة ذهن و دل خویش را با سیرة فاطمی هم‌جهت کنند و الگوی زن مسلمان را با این قطب‌نما تنظیم نمایند.
میلاد فرخندة این بانو بهانه‌ای پدید آورد تا گروهی از کارشناسان و اندیشمندانی که از دور و نزدیک با مباحث زن و خانواده مرتبطند یا با مباحث علمی مرتبط با تاریخ و سیرة صدیقة کبری بیگانه نیستند، یادداشت‌های علمی خود را که هر کدام مشتمل نکته یا نکاتی در رابطه با بانوست، در یک مجموعه ارائه دهند. این مجموعه نه به عنوان مجموعه مقالات پژوهشی، که بیشتر به مثابة متونی نکته پردازانه به مخاطبان حورا تقدیم می‌گردد. در اینجا برخود لازم می‌دانیم که از همکاری نویسندگان و مصاحبه‌کنندگان این شماره، که با دغدغة تقرب به محضر بانو، با نشریه همکاری کرده‌اند صمیمانه سپاسگزاری کنیم.
از انجام وظیفة ارادت به ساحت بانو که بگذریم، دو فایدة عمده در ارائه این اثر به چشم می‌خورد :
اول. نکات و ملاحظاتی که می‌تواند در عرصة پژوهش یا ترویج، پژوهشگران و مبلغان را یاری کند
دوم. نشان دادن نقاط خلأ و کاستی‌های علمی موجود که باید به رفع آن اقدام نمود. بدون مجامله کارهایی که در رابطه با حضرت صدیقه منتشر شده یا می‌شود بیش از هر چیز نشانگر نیمة خالی ظرف و کم‌کاری‌های پژوهشگران و نهادهای علمی است و ما، اصحاب حورا، بیش از همه عذر این تقصیر را به گردن می‌گیریم و از حضرتش طلب عفو می‌کنیم. بیایید بیش از گذشته شخصیت و سیرة فاطمی را عالمانه خوانش کنیم.

سردبیر